W STATYSTYKACH

W statystyce brytyjskiej, jak ustaliliśmy wyżej, znajdzie on dane dotyczące eksportu silni­ków tego typu w ogóle oraz wielkość całego eksportu elektro­technicznego z Wielkiej Brytanii do tego kraju. Nie uzyska więc poszukiwanej informacji. Nigeryjskie statystyki w ogóle nie zawierają tak szczegółowych danych. Jeżeli informację taką opublikuje np. pismo reprezentujące przemysł elektrotech­niczny kraju eksportującego (Electrical Review) jest ona dlań w pełni zadowalająca, ;w przeciwnym wypadku konieczne jest prowadzenie dalszych. poszukiwań. Istnieje prawdopodobień­stwo, że w odpowiedniej prasie amerykańskiej lub zachodnio-niemieckiej znajdzie się opracowanie, którego autor podaje, że eksport z tego kraju silników elektrycznych mocy ułamkowej wynosił w-1966 r. 10 lub:15Vo eksportu brytyjskiego.

PUBLIKOWANE MATERIAŁY

Materiały publikowane mogą być na ogół dostępne, w przypadku dobrej współpracy eksportera z biurem radcy handlowego w danym kraju, a zwłaszcza jeśli w tym kraju jest stały delegat, który poprzednio był pracownikiem przedsiębiorstwa eksportującego.Brak konkretnych, materiałów wymaga często prowadzenia analizy pośredniej. Polega ona na korzystaniu z materiałów już posiadanych (ogólnie dostępnych) oraz  uzyskiwaniu  innych informacji, zwłaszcza publikacji nie mających charakteru sta­tystycznego, a więc głównie fachowych periodyków i prasy bieżącej. Na podstawie informacji w.nich zawartych ustala się dopiero przypuszczalny stan faktyczny. Jak żmudna i skompli­kowana jest to praca, świadczy następujący przykład. Pracow­nik zajmujący się badaniami rynków w przedsiębiorstwie eksportującym silniki elektryczne ma za zadanie ustalić, jaki jest import silników mocy ułamkowej (do 1 kW) z Wielkiej Brytanii do Nigerii w roku 1966.

ŹRÓDŁO INFORMACJI

Źródłem informacji staje się wtedy zagraniczna placówka handlowa w danym kraju, a zwłaszcza stali delegaci,przedsiębiorstw eksportujących przy biurach radców handlowych, agenci handlowi przedsiębiorstwa r w”poszczególnych .krajach, pracownicy wysyłani dla celów akwizycyjnych, jeżeli eksportuje się już dany towar, do bada­nego kraju oraz prasa fachowa i gospodarcza.Najmniej rzeczowych informacji można uzyskać od agentów i pracowników przedsiębiorstwa wysyłanych do kraju, którym się eksporter interesuje. Pierwsi,-jak to wspomnieliśmy wyżej, obawiają się posądzenia przez władze danego kraju o prowa- ’ dzenie działalności wywiadowczej, drugim danych takich od­powiednie instytucje zazwyczaj nie chcą udzielić z podobnych względów, chyba że; są to materiały publikowane.

SZCZEGÓŁOWO PUBLIKOWANE

Takie materiały, stosunkowo szczegółowe, są publi­kowane jedynie przez amerykański Departament Handlu. Inne kraje;, mające rozbudowaną  służbę statystyczną, jak NRF, Wielka Brytania i Francja podają mniej dokładne informacje. Taki na przykład publikacje statystyczne NRF. wymieniają tylko kilka krajów, głównych dostawców i odbiorców danego towaru, oraz wielkości wywozu i przywozu w miarach fizycz­nych i w miarach wartości odnoszące się tylko do tych krajów; W publikacjach statystycznych brytyjskiego Board of Trade znaleźć można jedynie wielkości globalne wywozu i przywozu w określonych dziedzinach do i z poszczególnych krajów, a na­stępnie bardziej szczegółowy podział danej grupy towarowej je­dynie na poszczególne towary bez podania wartości tego wy­wozu lub przywozu.

BADANIA RYNKÓW ZBYTU

Według najogólniejszych i najczęściej stosowanych zasad ba­dania rynków zbytu dzieli się na strukturalne i koniunkturalne. Pierwsze z nich odnoszą się do czynników, które nie podlegają zmianom lub zmieniają się w stosunkowo długim okresie. Zali­czymy do nich badania mające na celu ustalenie długookreso­wej polityki sprzedaży, analizę produktu, kanałów dystrybucji, zagadnienia demograficzne itd. Drugi rodzaj badań ma na celu ustalenie zmian krótkookresowych, ale nie sezonowych. Z punktu widzenia działalności marketingowej odnoszą się one do zagadnień związanych z prowadzeniem bieżącej polityki sprzedaży eksportowej, a więc zmian ceny, wielkości bieżących dostaw na rynek, wielkości wydatków reklamowych itp.

TARGI SPECJALISTYCZNE

Jeżeli są to targi specjalistyczne (maszynowe, żywnościowe, artykułów gospodarstwa domowego itd.), bierze w nich udział oczywiście mniejsza liczba polskich wystawców. Ich udział zależny jest wtedy od tego, czy poszczególne przed­siębiorstwa eksportujące posiadają już liczne kontakty han­dlowe na rynku danego kraju lub czy przewidują potrzebę roz­woju obrotów w danej dziedzinie z krajem organizującym targi. Kiedy impreza targowa ma charakter ogólny, bierze się również pod uwagę czynnik zainteresowania danym rynkiem’przez po­szczególne przedsiębiorstwa eksportujące, co znajduje wyraz w*, odpowiednim ustaleniu proporcji udziału poszczególnych przedsiębiorstw.

CZĘŚCI OGŁOSZENIA

Układ poszczególnych części ogłoszenia reklamowego i ich zawartość mają większe znaczenie już nie tyle dla zauważalno- , ści ogłoszenia, ile dla podstawowego celu, jakiemu ma ono słu­żyć, a więc dla przedstawienia towaru i jego marki oraz nakło­nienia do działania zgodnego z intencjami nadawcy. Nie bę­dziemy się tym zagadnieniem zajmowali dokładnie, gdyż jest to temat dla podręcznika z zakresu techniki reklamy. Przedsta­wimy jedynie ogólną konstrukcję ogłoszenia, która ma również zastosowanie do szeregu innych środków reklamy.^ Ogłoszenie reklamowe jest więc skonstruowane z następujących ele­mentów.

PRAWIDŁOWOŚCI OGŁOSZENIA

W związku z tymi prawidłowościami ogłoszenia umieszczane w miejscach najbardziej atrakcyjnych kosztują w niektórych pismach (dziennikach i periodykach) drożej od 10 do 50%. Inne badania wykazują jednak, że różnica w zauważalności por szczególnych stron i miejsc na stronie nie jest tak duża. Za­stosowania odpowiednich elementów ogłoszenia i odpowied­niego ich układu nie są jak dotychczas dokładnie zbadane. Wy­nika to przede wszystkim z istnienia wielu wariantów roz­wiązań. Ogólnie uważa się, że ilustracja, kolor oraz właściwe użycie niezapisanej przestrzeni uatrakcyjniają ogłoszenie i czynią je bardziej zauważalnym przez czytelnika prasy.

 

W drodze na zakupy

Każdy z nas niejednokrotnie nie lubi wychodzić na zakupy, jednakże nie jest to dobre zachowanie. Jest to bardzo błędne zachowanie. Tak robić nie powinniśmy. Zakupy są bardzo dobrą sprawą. Zawsze spotkamy kogoś znajomego, zamienimy kilka słów na ulicy. Poznamy najświeższe informacje z życia każdego sąsiada. Dowiemy się wielu ciekawostek o tym co się będzie działo w okolicy. Takie zakupy to nie tylko kupienie wszystkich potrzebnych nam produktów. Bardzo często jest tak, ze nasze zakupy zamienią się w kilkugodzinną wędrówkę, bo człowiek spotka tu jedną osobę, tam drugą. Tu zamieni dwa słowa, tam zamieni dwa słowa, a czas ucieka nieubłaganie. Jednakże takie są uroki zakupów i nie da się ich zmienić. Zresztą nawet jakbyśmy próbowali je zmienić to już nie było by to samo. Zakupy na pewno by nam się już wtedy nie podobały tak bardzo. Bo te wszystkie plotki, te wszystkie wiadomości, ten czas poświęcony nadaje całokształt zakupom i dzięki temu wszystkiemu są one takie jakie są.

Które osoby najczęściej robią zakupy w Internecie

Z roku na rok wzrasta w naszym kraju rola Internetu w sferze handlu, coraz więcej z nas dokonuje zakupów za pośrednictwem sieci, można tam przecież kupić dosłownie wszystko, poczynając od jakichś drobiazgów, skończywszy na samochodzie czy atrakcyjnej nieruchomości, kto najczęściej robią zakupy w sieci, jakie grupy korzystają z takiego pośrednictwa? Okazuje się, że najczęściej tego rodzaju zakupów dokonują osoby, które nie ukończyły 40 roku życia – co jest skądinąd sprawa zrozumiała, jest to największe grono użytkowników Internetu. Kolejna prawidłowość to miejsce zamieszkania tego rodzaju zakupowiczów – są to mieszkańcy miejscowości okalających wielkie aglomeracje miejskiej, a jednocześnie posiadające odpowiednie środki finansowe na robienie licznych zakupów w sieci. Miejsce zamieszkania jest istotne, bo osobom tym nie chce się za bardzo przedzierać dziesiątki kilometrów przez metropolie do wielkich sklepów, wygodniej jest (i czasem nawet taniej) kupić dany przedmiot za pośrednictwem sieci, w dowolnie wybranym czasie.

USTALENIE STANU

Nawet eksporter wywożący podstawowe surowce lub towary wymieniane z racji swej jednorodności w. statystykach ogól­nych ma w takich warunkach utrudnioną możliwość ustalenia pozycji poszczególnych krajów — konkurentów w danej dzie­dzinie obrotu na poszczególnych rynkach zbytu.’Eksporter to­warów nie wymienianych bezpośrednio w statystykach między­narodowych i narodowych sporządzanych według zasad SITC lub RWPG ma jeszcze większe trudności z określeniem stanu faktycznego. Ponieważ ustalenie tego stanu jest jednym z pod­stawowych warunków prowadzenia dalszych badań, konieczne okazuje się wyszukiwanie dodatkowych materiałów dotyczą­cych wielkości obrotu danym towarem, krajów mogących sta­nowić potencjalnych konkurentów.

OGÓLNE STATYSTYKI

Te ogólne statystyki handlu zagranicznego uzupełnia się w niektórych krajach dodatkowymi danymi dotyczącymi bądź całego obrotu towarowego z podziałem na kraje, bądź też poszczególnych dziedzin (grup towarowych) będących przed­miotem eksportu z danego kraju lub importu do tego kraju. Jednakże i w takich przypadkach materiały nie są w pełni przy­datne dla eksportera. Wynika to nieraz ze świadomego, praw­dopodobnie dążenia publikującego takie informacje do utrud­nienia . ich .wykorzystania przez potencjalnych lub aktualnych konkurentów.Z punktu widzenia interesów, eksportera korzystającego z in­formacji najbardziej przydatne,są materiały statystyczne han­dlu zagranicznego wydawane przez kraje konkurentów, w któ­rych może znaleźć, dane zawierające nazwę towaru, globalną wielkość jego’ wywozu i przywozu w miarach fizycznych i w miarach wartości odnoszące się do wszystkich krajów kon­trahentów.

PODSTAWOWE TRUDNOŚCI

Jedną z podstawowych-trudności, jakie napotyka eksporter prowadząc badania w kraju, jest brak materiałów źródłowych. Wynika to często nie z niedostępności danych, lecz z ujmowa­nia poszczególnych zagadnień, a zwłaszcza danych statystycz­nych w różny sposób w różnych krajach. Faktem jest, że po­szczególne kraje świata stosują w statystykach odnoszących się do obrotu zagranicznego określone zasady klasyfikacyjne.Większość krajów kapitalistycznych przyjęła zasady Standard International Trade Classification (SITC), a kraje socjalistyczne należące do RWPG’— klasyfikację ustaloną przez tę organiza­cję; Z punktu widzenia potrzeb przedsiębiorstwa eksportującego są to jednak w większości przypadków materiały zbyt mało dokładne.